AAN DE KEUKENTAFEL VAN DE DIRIGENTE....
Soms komen er vragen: Hoe gaat het bij het orkest? Waar ben je nou zo druk mee? Komt het wel goed?
Vanaf nu dan regelmatig een blogje over orkest en andere zaken. De nieuwste staat steeds bovenaan.
20 mei 2011
BATONBATTLE... EN OVER AFZAKKEN...
'Ben jij niet aan het eind van je stokjes?' riep iemand me gister op straat spontaan toe, zonder enig besef van onze stokjessoap... Ze bedoelde: eind van je latijn... Maar met 4 jaar latijn en talloze aangeboden stokjes was het antwoord: Nee hoor!
Tuurlijk is het druk, ik kwam niet eens toe aan een diriblogje. Dus laat dat -je er maar af... hier komt ie (hij is al begonnen:-D).
Vorige week donderdag heeft het donderdagkoor flink teruggeslagen, en mij de nieuwste stokjes aangeboden. Weer hele bijzondere, een prachtige roze zuurstok en als deze te zuur resultaat gaf kon ik dat opheffen met twee zoethoud uh... zoethoutstokjes. Hartelijk dank! En de stand qua originaliteit is op dit moment gelijk. Dus voor de finale.... ik daag jullie uit.
Het leek me wel beter deze bijzondere stokken toch maar niet te showen tijdens de eerste en enige gezamenlijke koor&orkest repetitie afgelopen zaterdag in Dordrecht. Het orkest kent onze batonbattle tenslotte niet.
Het was voor velen een hele ervaring, zingen met het prachtige orkest wat aan de andere kant zo overweldigend veel geluid maakte. Vooral de drummer heeft indruk gemaakt, vernam ik hier en daar. En dat is mooi, want dat maken drummers graag :-D En ik kan iedereen zeggen: geen zorgen, dat komt helemaal goed! Ik mag m graag en om uit de school te klappen... hij is een van de geheimen van het orkest!
Het was de middag van de waarheid overigens: zou het koor op het orkest passen, en zou het orkest onder het koor passen. En dat bleek gelukkig zo te zijn. Natuurlijk zaten er hier en daar nog wat lekjes en probleempjes. Maar ik vond het een prachtige middag samen muziek maken en samen dezelfde (muzikale) taal spreken. Volgens mij is muziek de enige universele taal op papier in de wereld. Zeker orkesten in de hele wereld kunnen zo aan de slag. Zet ze muzieknoten voor hun neus, laat ze spelen en er ontstaat muziek. Alleen is het wel handig als je dan ook de universele termen een beetje kunt begrijpen....
Zaterdag vroeg ik aan het orkest om in maat zus en zo vooral een decrescendo te spelen.... een meisje keek mij vragend aan???... en opeens zei ze: oooooh... je bedoelt: AFZAKKEN!
Maar ach, de dirigeuze kan er zelf ook wat van... ik leer het nooit... voor mij een zo gewone term, voorspel en naspel... in de volksmond ook heel gewoon maar dan in een ander genre... zie mij soms zoeken naar woorden die niet verkeerd uitgelegd kunnen worden.
In elk geval weet ik nu wel dat orkestleden geen naspel hebben :-D
Ik ben tot nu toe zeer tevreden, ben trots op beide koren en stiekem ook op het orkest (en Rien dankbaar dat hij zomaar het stokje uit handen geeft en mij aanwijzingen geeft en me toch in mijn waarde laat).
Ik heb er alle vertrouwen in dat we een paar prachtige concerten neer gaan zetten! Zorg in elk geval dat je het bewust meemaakt en er enorm van geniet, want de kans op zingen met een orkest komt niet snel weer!
Allemaal veel succes en plezier!
PS: En als je dan de illegale praktijken van het bestuur aanziet, denk je: wat zijn we toch een mooi cluppie!

13 mei 2011
HET GAAT WEER GOEDKOMEN!
Morgen gaat het gebeuren, repetitie in Dordrecht met het orkest,kijken of koor en orkest bij elkaar passen :-D. Met de positieve sferen die heersen aan beide kanten mag dat geen enkel probleem zijn. Zowel door het orkest als door alle koorleden is en wordt er nog steeds heel hard gewerkt! Ik heb er in elk geval reuze zin in en er zoals altijd vertrouwen in!
Afgelopen zaterdag heb ik bijna alle stukken die we doen bij het orkest gehoord of zelf mogen dirigeren.
De afgelopen weken stond er dagelijks wel een uur of vijf zes diri-studie op het menu. Inmiddels ben ik gewend aan het stokje, ik heb er bijna verkering mee.
Een koorlid schreef mij: goh, met dat stokje is alles veel duidelijker.... Had ik toch jaren eerder met een baton moeten zwaaien??
Maar ik ben lang niet de enige die druk is.
Het voltallige bestuur, uitgebreid met diverse commissies is al weken heel druk om alle zaken om de muziek heen op en top voor elkaar te maken.
Is het ontdekken van de juiste solisten een dagtaak, het vinden van een pak voor de presentatie kostte Carla slapeloze nachten. Wat het wordt? Verrassing! :-D Wie het wordt? Ook een verrassing!
Daarnaast is Carla druk met de pr en talrijke andere zaken.
Heb je onze Theun bv. in het AD zien staan?? :-D
Peter houdt de algemene zaken in de gaten en houdt ons fris.
Hein houdt de begroting scherp in het oog, we zijn erg blij met zeer vele sponsors, allemaal mensen die ons een warm hart toedragen. Daarnaast verzorgt Hein de gehele kaartverkoop. Het zijn er maar bijna 1000....
Arjan is de man van de 'verbouwing' van de sporthal. Heeft de tribune besteld, het podium uitgedacht enz enz. Hij heeft zelfs een week vrij genomen (naar horen zeggen) om alles in goede banen te leiden en de sporthal om te toveren naar een concerthal. Arjan, je mag eventueel mijn toverstokje wel lenen hoor.
Anja is de vrouw van de organisatie van de concerten: de garderobe, kaartcontrole, ontvangst vips, het eten, muntjesverkoop, iets lekkers bij de koffie, toiletten, wegwijs in de sporthal enz enz.
We zijn blij met de extra hulp van de commissies. Zonder de rest te kort te willen doen, mag Rob wel even genoemd worden.
Hij is al weken bezig een mooie beamerpresentatie achter het concert te verwezenlijken. Zorgt zelfs voor een bijzonder reukvol accent (wie ontdekt het straks tijdens de concerten??)
Daarnaast heeft hij de website in een mooi blauw jasje gestoken. De inhoud verzorgt ondergetekende. Zij had helaas een keertje de site verkeerd geladen en toen..... was alles weer roze. Maar Rob heeft het me inmiddels vergeven :-)
Teun en zijn mannen van De Klaproos hebben vast weer mooie lichtplannen en zullen met een speciale digitale mengtafel zorgen dat het geluid wordt wat het moet zijn.
Yvonne, Cees en Ferdi van de sporthal staan te popelen om ons te ontvangen en denken mee in hoe het allemaal moet.
Zo kan ik nog wel even doorgaan...
Dusss... alle neuzen staan dezelfde kant op, we hebben ongelooflijk veel medewerking van veel mensen, het moet goedkomen zoals altijd, ik heb er alle vertrouwen in!!
27 apr 2011
TOVERSTOKJE….
Ben helaas al een paar weken niet bij het orkest geweest. Vele andere grote projecten zijn de afgelopen weekenden afgesloten met voorstellingen, om sommige had ik niet eens gevraagd, haha. De ZangZaken zijn maar niet bij te houden. Ik zou bijna een manager gaan zoeken, als ik een keer tijd heb, speur ik marktplaats wel eens af.
Maar inmiddels tikt de tijd maar door en over iets meer dan 4 weken zingen we: It had better be tonight… En dat zal nog wel gaan.
Een koorlid schreef me dat hij vond dat ik wel een toverfee leek met dat batonnetje. Hij dacht wel dat ik er aan zou wennen, maar voorlopig vond ie me nog onhandig met dat ‘stuk gereedschap’.
Soms zou ik ook wel willen dat het een toverstokje was….
Al was het alleen maar om 2 solisten te vinden voor Somebody to Love. Onze Zorro Dennis had beloofd de ene helft te zingen, mits hij vrij zou krijgen van ome Joop (van Ellende). Maar daar stak Joop dus laatst een stokje voor. Geen vrij en dus geen Zorro-Queen. Maar Dennis had wel het mailadres van Zorro Jeroen voor me, die zou het erg leuk vinden om te doen. Dus ik vol verwachting Jeroen Dekkers gemaild. De volgende morgen had ik al antwoord: Hallo daar, wat leuk dat je mij mailt. Alleen ben ik niet de Jeroen van de Zorro missie, maar de Jeroen die werkt bij een bank, ook leuk hoor, maar zingen kan ik voor geen meter.
Dat had ik weer… Maar heel aardig, hij had het goede mailadres opgezocht voor me en Zorro Jeroen in de cc gedaan. Zorro Jeroen had er wel zin in, maar ook andere verplichtingen.
Ook qua dames solisten zit het nog niet mee, na een afzegging tot nu toe nog geen beet.
Hocus Pocus…. wie oh wie… wordt vast vervolgd. Zo zie je dat niet alles altijd zomaar goed komt…
Maar ach, waarom zou ik deze reis nu niet eens gewoon tegen mezelf zeggen dat 'het wel goed komt'? Dat roep ik tenslotte ook altijd tegen het koor.
Aan het woensdagkoor zal het overigens niet liggen, die leveren per week hilarische nieuwe stokjes aan.
Had ik eerst chinese eetstokjes gekregen (die deden het best lekker) , kreeg ik een andere keer zelfs twee stokjes met een lichtje aan het puntje. Bij deze daag ik het donderdagkoor uit de volgende originele stokjes te vinden! Ach, in vroeger dagen deed ik het zelfs met een lepel (zie het filmpje op de Cessibonhyves )
En jawel, aan de eettafel, bij gebrek aan een keukentafel, maar over die keukentafel later meer...
23 maart 2011
BATON
Voor een orkest is een diri met een stokje het handigst. Of zij er ook handig mee is, komt in het verhaal niet voor...
Natuurlijk had ik wel een stokje uit 1993 (zie 17 mrt), maar die lag me niet lekker in de hand.
En ach, een jubileumstokje moet er toch af kunnen. Dus op pad met dochterlief.
Eerst op internet gespeurd en jahoor, gelukkig, in Utrecht was wel een winkel met keuze.
Naar binnen... oh leuk... er stonden er wel 10 op een rijtje... deze even proberen en deze. Uh sja, letten op de balans, had Rien gezegd en dat was me ook opgevallen bij mijn oude stokje, belangrijk.
Komt er een belegen uiterst correcte meneer die niet kon lachen op ons af... Goedemiddag.... Dag, ik zoek een stokje, maar dat had u vast bedacht, want ik sta er al met een in mijn handen... onbewogen gezicht... Mag ik ze wel proberen?? Kunt u er iets over vertellen? Ja, je hebt houten, die zijn zwaar, fiberstokjes zijn al lichter en koolstof zijn zo licht als een veertje. Ze zaten allemaal in aparte kokertjes.
De houten vond ik het mooist, maar die waren houtkleur (duh..), kan dat wel, is dat duidelijk genoeg? Ze waren wel goedkoop.... mag ik die nog even proberen? Dopje eraf, stokje eruit, dopje erop...Nu die weer even? Dopje eraf, stokje erin, dopje erop, andere dopje eraf, nieuw stokje eruit, dopje erop.... Toch die nog even... dopje eraf...je snapt 'm:-)
Ik kon niet kiezen, waar moest ik op letten??? Ach, ik bel Rien even. Leve het mobiele tijdperk. Ja Rien, graag goede raad... Niet te lang, dan lijk je wel een zendmast, afstekend bij je kleren, anders zie je m niet.
Ja, riep ik, het hoeft ook niet helemaal het neusje van de zalm te zijn, want ik was niet van plan om orkestdirigent te worden hoor.
Nou, zei Rien, dan heb ik een verrassing voor je: dat hoef je niet meer te worden, want je BENT ut al..... want jij moet 't doen hoor..... Hoppa...
Nou, dat was het advies. Nog eens al die stokjes geprobeerd. Meneer, kunt u nu vertellen wat eigenlijk het verschil is? Uh... nou, het gebeurt nogal eens dat de stokjes breken. Uh???? Ja, als de mensen niet doen wat de dirigent wil, dan wordt zo'n dirigent opgewonden en dan gaat ie slaan...
Hij zei het zonder te lachen (natuurlijk). Hout en fiber breken nogal eens, die koolstof (carbon) is onverwoestbaar!!
Zo, mijn keuze was gemaakt!
Een vederlicht onbreekbaar stokje natuurlijk! :-)
Ennnn.... volgens de meneer hadden vele gerenommeerde dirigenten zo'n stokje.... Dochterlief: zo mam, nu ben je een gerenommeerde dirigente!
17 maart 2011
EVEN EEN TUSSENDOORTJE
Vandaag even met Christopher Tin gemaild... WIE??... Chirstopher Tin is een 35-jarige Amerikaan en de componist van Baba Yetu. We dachten eerst de orkestbegeleiding te kunnen halen uit een medley die het orkest al speelde, maar we misten oa nog 16 maten. Dus nu heb ik zojuist de originele orkestpartijen bij Tin zelf gekocht.
Hij heeft overigens voor deze orkestbegeleiding een Grammy gewonnen in de categorie 'Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocalists'. Dus dat belooft wat :-)
Als ik soms zie hoe ik sta te koordirigeren, te 'schilderen', denk ik wel: hoe krijg ik dat allemaal uit dat stokje straks....
In 1993 heb ik 2 weken Kurt Thomas zomercursus gedaan, niveau 'koor en instrumentaal ensemble'. Daar moest je ook met alleen een strijkensemble werken, we deden oa de Simple Symphony van Britten. Het 2e deel gaat onwijs snel en ik herinner me dat ik vaak nog stond te dirigeren als het orkestje al lang klaar was.... Die dachten: ja, we gaan niet op haar wachten, wij gaan lekker door:-) De rest van de cursus deed ik overigens wel aardig hoor, maar als ze me toen gezegd hadden: in 2011 ga je een symfonie orkest dirigeren, had ik ze toch een beetje meewarig aangekeken!
12 maart 2011
BRUISEND DAGJE….
Vanmorgen van 10:00 tot 13:00 uur met ruim 60 dames ge-Waved! Deze Wave rolde heen en weer tussen de koelinstallatie aan de ene kant en de heater aan de andere kant... Wat had iedereen goed gestudeerd, we konden de verschillende stukken al bijna zo in elkaar steken. Het Ierse stuk The Wave is moeilijk doordat het constant maximale energie in zang vraagt en dus maar doorbruist, maar bij een goede powerverdeling en juiste ademhaling lukt dat! Een zeer Cessibon-waardig stuk, om in te bijten, maar na 4 repetities geeft het al vertrouwen dat het gaat spetteren!
In de auto voor het rijden nog een allerlaatste blik op de orkestpartituren van Conquest of Paradise en Dry your tears Afrika. Als ik Rien zo inschat, wordt het vandaag Conquest voor Monique…
En dus na de Wave ochtend naadloos door naar Dordrecht voor de orkestrepetitie. Al weken leer ik vooral door naar Rien, de dirigent, te kijken. En per middag doe ik ook een stukje ´vlieguren maken´, zoals Rien dat noemt, dus leren door er gewoon voor te gaan staan.
Elke week probeer ik ergens tussen het orkest te gaan zitten, leuk om de mensen te leren kennen en de eigenheden van hun instrumenten. Vandaag schuif ik naast de eerste celliste, zij beheert tevens de bibliotheek van het orkest, genoemd: DE BAK (staat erop!). Want sja, een koor heeft aan 4 balken koor en 2 balken pianomuziek genoeg. Maar een orkestpartituur bevat soms wel 20 balken en da´s niet handig. Dan moet iedere muzikant voor elk stuk een dik boek op de lessenaar zetten. Wordt ook een dure zaak.
Daarom speelt elk orkestlid van een blad met daarop zijn alleen zijn eigen partij. Bij 60 orkestleden is dat dus als iedereen meespeelt 60 verschillende partijen…. Alleen de dirigent heeft wel de totale partituur met al die balken (wat een 'bofkont'....)
In DE BAK zit voor elk orkestlid een persoonlijke hangmap. Voor aanvang van de orkestrepetitie doet de dame van DE BAK in elke hangmap de nieuw te spelen partijen, die elk orkestlid er dan uitvist. De partijen gaan tijdelijk mee naar huis om van te studeren en na de concerten wordt alles weer ingeleverd.
Quote van de dag: En nu MET TEKST! riep Rien, haha, tegen een orkest??? Sinds wanneer zingen die??? Daar bedoelde hij mee: ff mp cresc enz, de dynamische tekens moesten beter worden uitgevoerd!
O ja, en het werd inderdaad Conquest.... het lukt steeds beter, maar er moeten nog wel wat vlieguren bij....
Om 17.00 uur snel naar huis gescheurd om een boterham te eten en de muzikale dag af te sluiten met.... het dirigeren van het Middenkoor!
5 maart 2011
DE KEUKENTAFEL
Zit 's avonds vaak nog even achter de computer te werken...
Zocht muziek en vond ineens de opnames van ons opera project....
Nog ongelabeld, zoals zoveel op mijn computer, dus altijd een verrassing wat er zal klinken. Even luisteren. Hmm, toch hier en daar wel een hoogstandje, ben best trots op iedereen!
Luister maar: Chor der Landleute - Smetana
Sinds begin december ga ik al elke zaterdagmiddag naar het orkest om straks in mei een beetje fatsoenlijk koor en orkest te kunnen dirigeren...
Dat is een hele toer, vind het spannend, een koor dirigeren is anders dan een orkest sturen, hoewel het toch eigenlijk ook weer helemaal niet anders is. Lange noten zijn bij een orkest gewoon ook te lang! En kijken naar de diri is ook voor orkestleden best lastig....
Ik besef ook dat het wel bijzonder is dat het zomaar allemaal kan, we mogen echt samenwerken met een heel sympathiek orkest vol leuke mensen, die een kei van een eigen dirigent hebben!
Afgelopen zaterdag ontdekte ik overigens dat we een heel belangrijke factor gemeen hebben, die mag bij geen enkel orkestlid of koorlid gemist worden: DE KEUKENTAFEL !!
De orkestleden werd constant aangeraden om vooral de ritmes van hun partijen op de rand van de keukentafel
te tikken.... :-)
Dat past wel heel mooi bij mijn constante advies om toch vooral aan de keukentafel met de partituur erbij elke week het werkschemagedeelte voor te bereiden!!
Dus dat kan niet anders dan goedkomen!
Ik ben trouwens zeeeer onder de indruk van de discipline van het orkest. Zolang er gerepeteerd wordt, wordt er gewoon niet gepraat. En ook als het orkest stilgelegd wordt, blijft iedereen verbazend genoeg stil en luistert naar de opmerkingen van de dirigent...
Ja, haha, klopt, ik ben deze reis wat strakker geworden, dat levert ongetwijfeld meer en beter rendement op. Wij kunnen dat ook!
Want het moet straks allemaal tiptop in orde zijn tenslotte!